ادامه مطلب
گاهی واژه‌ها کم می‌آورند…
گاهی واژه‌ها کم می‌آورند… وقتی غم، آن‌قدر بزرگ است که در هیچ جمله‌ای جا نمی‌شود. وقتی داغ، نه فقط بر دل یک انسان، که بر شانه‌های یک تاریخ می‌نشیند. این روزها، تو ایستاده‌ای… در حالی که هنوز عطر پدر در خاطره‌ها جاری‌ست و جای خالی همسر، در سکوت لحظه‌ها فریاد می‌زند. داغی چنین سنگین، هر دلی را می‌شکند… اما تو، با همان دلِ داغدار، تکیه‌گاه یک ملت شده‌ای. ما اندوهت …
