محمد پای‌بست | روزنامه‌نگار و پژوهشگر سیاست‌گذاری عمومی در سال‌های اخیر، یکی از بحث‌های پرتکرار در تحلیل اقتصاد ایران، نقش «مجوزها» در شکل‌گیری ساختارهای اقتصادی بوده است. اما مسئله را نمی‌توان به سادگی به «زیاد بودن» یا «کم بودن» مجوزها تقلیل داد. پرسش اصلی این است: مجوز، ابزار تنظیم‌گری است یا به‌تدریج به یک امتیاز غیرمولد تبدیل شده است؟ بررسی برخی بخش‌ها نشان می‌دهد که در بسیاری از اقتصادها، مجوزها …

ادامه مطلب

کودکانِ این روزهای جنگ، زودتر از آنچه باید، بزرگ شدند… نه با بازی، نه با خنده، نه با قصه‌های شبانه، بلکه با صدای انفجار، با بوی دود، با سکوتی که بعد از رفتنِ عزیزانشان جا ماند. کجای دنیا نوشته‌اند دست‌های کوچکی که باید مداد بگیرند، باید به جای آن، قابِ عکس پدر را در آغوش بکشند؟ کجای انسانیت پذیرفته است چشمانی که باید برقِ شیطنت داشته باشد، با اشکِ داغِ …

ادامه مطلب

چهل روز از آن مصیبت عظیم گذشته است؛ چهل روز از عروج مظلومانه رهبری که سایه‌اش پناه دل‌های بی‌شمار بود، اما هنوز داغ این فراق، نه فروکش کرده و نه در قاب واژه‌ها می‌گنجد. پیکر او، هنوز بر شانه‌های انتظار تاریخ مانده است و خاک، شرمسار از آن است که چنین امانتی را در آغوش کشد؛ گویی زمین نیز تاب این وداع را ندارد. این چهل روز، نه فقط شمارش …

ادامه مطلب

خوانشی قرآنی از یک خطای راهبردی در سیاست خارجی؛ محمد پای‌ بست | پژوهشگر سیاست‌گذاری عمومی و حقوق بین‌الملل در یکی از پیچیده‌ترین مقاطع تقابل کشور با دشمن در تاریخ معاصر و در حالی که مسیر مذاکره فعال بود، یک‌بار در قالب جنگ ۱۲ روزه و بار دیگر در حین مذاکرات در جنگ ۴۰ روزه، دشمن به کشورمان حمله کرد و ضمن شهادت رهبر انقلاب و جمعی از مردم به …

ادامه مطلب

روایتی از تغییر موازنه قدرت، نقش مردم و پایان توهم مذاکره در میانه جنگ محمد پای‌ بست | پژوهشگر سیاست‌گذاری عمومی و حقوق بین‌الملل ورود ایران به سال ۱۴۰۵، صرفاً عبور از یک تقویم نیست؛ بلکه عبور از یکی از پیچیده‌ترین مقاطع تقابل در تاریخ معاصر کشور است. سال گذشته نشان داد که دشمن از جنگ‌های کلاسیک عبور کرده و پس از افزایش سطح تحریم و ترور و اغتشاش و کودتا، …

ادامه مطلب

در کوچه‌ی درد، خنده‌ها خاموش شدند گل‌های امید، ناگه فراموش شدند مادر به نگاهِ خیس خود می‌گوید: کودکانم چه زود، قصه‌ی آغوش شدند… حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

در میان واژه‌های این پیام، نه فقط سخن، که روح یک تاریخ جاری‌ست؛ گویی صدای ملتی است که از دلِ رنج، برخاسته و هنوز ایستاده است. این کلمات، تنها خبر از یک فقدان نمی‌دهند، بلکه روایتِ عبورند… عبور از داغی بزرگ، به سوی افقی که هنوز روشن است. در آن، رهبری نه یک جایگاه، که امانتی الهی تصویر می‌شود که از دستی به دست دیگر، در امتداد ایمان و مسئولیت …

ادامه مطلب

در آتشِ جنگ، خانه‌ها ویران شدند دل‌های صبور، زخمی و طوفان شدند با رفتنِ آن رهبرِ استوارِ وطن، فرزندانش ایستادند و ایران شدند حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

آخرین حربه #معاویه علیه #امام_مجتبی علیه السلام، شایعه صلح بود ...از جانب معاویه دو نفر راهی ساباطِ مدائن شدند، لشکر امام مجتبی که عزم نبرد با شام را داشت به دو نیم شده بود. نیمی از آن به فرماندهی #عبیدالله_بن_عباس به عنوان پیشقراول و پیش‌آهنگ راهی مرزهای شام شده بود؛و گروهی دیگر کنار امام مجتبی در ساباط، قلب عراق مانده بودند.مغیره_بن_شعبه و #عامر_بن_عبدالله که سال‌ها در عراق حکمرانی کرده بودند و فضای آن را به خوبی می‌شناختند، از …

ادامه مطلب

از سال ۱۳۸۷ که برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد به تهران آمدم، به جز دوره خدمت سربازی همیشه ساکن تهران بودم. حقیقتش حتی در آرزو‌های کودکی، فکر نمی‌کردم این‌قدر سریع تهرانی بشوم. خودم به کنار، در تهران ازدواج کردم و فرزندانم دیگر تهرانی شده‌اند. حالا یکی از موضوعاتم برای بحث با همسرم این شده است: بعد از مرگم مرا در تهران خاک کنند یا شهرستان محل تولدم. این روز‌ها …

ادامه مطلب